Γιώργος Κ. Μπακόλας

Στο πέρασμα

Κείνη τη νύχτα
Ρίξανε δίχτυα οι ψαράδες
Του Βροντάδου 
Και πιάσανε παιδιά
νεκρά παιδιά
Στο πέρασμα Χίου Τσεσμέ

Τριανταέξι πρόσφυγες
Δυο τρεις εγλίτωσαν

Κείνοι που πήγαν στα βαθιά
αντάμωσαν παλιές ψυχές
-Πούθ΄ ειστ΄εσείς; 
-Σύρια , Αλέπο 
-Σεις ;
-Ρωμιοί 
-Σμύρνη και Φώκαια 
Χρόνια εκατό είμαστ΄ εδώ
Στρώσαμε το τραπέζι μας ελάτε.

-Ανάθεμα στης Τροίας το χρυσάφι όλο
-Ανάθεμα στις συμπαιγνίες των ανθρώπων
-Ανάθεμα στον που ρημάζει τις ζωές των τιποτένιων
σαν εμάς 
-Μην είδες το παιδί μου, την γυνάικα μου ;

-Στρώσαμε το τραπέζι μας, ελάτε
Φύκια και λησμονιά
Δυο τρεις που επέζησαν
παλεύανε να πιάσουνε στεριά
Πιο πέρα οι Σειρήνες 
στην πέτρα του Ομήρου τραγουδούσαν
απόκοσμο τραγούδι:

Βαθιά νερά αιώνες
Κύκλοι που ανοίγουν 
του ονείρου τις εικόνες
Παλλόμενη φλέβα
Φλόγα που σβήνει ο χρόνος
Μικρή η ζωή, βαριά σκιά ο πόνος

Βαθιά νερά γαλήνη
Και μια μορφή
που όσο πάει και σβήνει
Απρόσιτη σφαίρα
πέρα μακριά η σελήνη
Ψυχρή ομορφιά
Και μια μορφή που πάει
Καθρέφτης η ψυχή
ραγίζει μα δεν σπάει

Στο πέρασμα Χίου Τσεσμέ
Κείνη τη νύχτα
Δυο τρεις εγλίτωσαν

 

 

 

Leave your comments

Post comment as a guest

0
terms and conditions.

Comments