Giorgos Lazogkas - Thanasis Dapis

 
 
 

LOLA NIKOLAOU ART GALLERY

Parallel Scriptures

About Fragments

21.03 – 18.04.2024

Opening Thursday 21 March 2024, 18.00 – 21.30

Curated by: Efthymis Lazogkas, Professor of Art History

Giorgos Lazogkas, conceptual artist and professor emeritus of ASFA (Athens School of Fine Arts), together with Thanasis Dapis, an important visual artist of the younger generation, are launching their works at the Lola Nikolaou Gallery from March 21.

As the curator of the exhibition, professor of Art History Efthymis Lazogkas, points out about George Lazogkas:

Lazogkas always maintained that "The fragment is the whole". In his visual idiom the fragment carries the memory of the image of the whole, but remains as a record of the minimum as it avoids the chatter of the narrative, listens to the silence and poetry of the non finito. It is an allusion, an allegory, and a symbol playing between the imagination and the unspoken. In this sense, the fragment is the work, its origin and generative core, recording at the same time the permanent inability of the idea to be completely transferred into matter. The idea through the fragment remains a fragmentary, fragmentary reminder of the whole giving the image an enigmatic dimension. The fragment, posing the riddle, "neither says nor hides but signifies". It naturally deals with the idea of relentless time, loss, memory, destruction. The very memory that the fragment alludes to also functions fragmentarily. Through the accumulation of memories, the mechanisms of memory shatter the image of the whole, eliminate useless information and allow only the fragments that contain the essential to surface. Culturally, we live through the traces of the past, we have in our baggage memories-fragments of accumulated images of past cultures that are constantly being recreated and recomposed each time in a new proposal.

About Thanasis Dapis, the curator states:

Without losing the innocence of children's writing and thinking, Dapis attempts with a morphoplastic weapon the unpretentious instinctive writing, a new abstract narrative that tends to introduce multiple readings into his work. The color, the design, the composition are the stars. Dapis, behind each design he formulates, invents a personal visual alphabet through symbols, codes and concepts that are introduced into each work, thus challenging the viewer to feel his thoughts. He traces simple, archetypal symbols such as the sun and the moon, the house and the tree, the apple and the snake, flowers and animals, creating allusions and allegories. On the other hand, it expresses feelings, situations, weather phenomena, the coexistence of good and evil, life and death with colors, faces, shapes and letters. His colors themselves are clear, pure, they are also used as symbols serving the charm and dynamics of primitive writing. The art of Thanasis Dapis keeps unchanged within it the joy of life, winning the bet of the lost meaning of simplicity while at the same time keeping alive the primal emotion of the excitement of discovering the world when we were children.

Excerpt from Efthymis Lazogka's text for the exhibition

 

ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Παράλληλες Γραφές

Περί Θραυσμάτων

21.03 – 18.04.2024

Εγκαίνια Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024, 18.00 – 21.30

Επιμέλεια: Ευθύμης Λαζόγκας, Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης

Ο Γιώργος Λαζόγκας, εννοιολογικός καλλιτέχνης και ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ μαζί με τον Θανάση Δάπη σημαντικό εικαστικό της νεότερης γενιάς, εγκαινιάζουν έργα τους στην Γκαλερί Λόλα Νικολάου από τις 21 Μαρτίου.

Όπως επισημαίνει για τον Γιώργο Λαζόγκα ο επιμελητής της έκθεσης, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης Ευθύμης Λαζόγκας:

Ο Λαζόγκας πάντα υποστήριζε ότι «Το θραύσμα είναι το όλον». Στο εικαστικό του ιδίωμα το θραύσμα φέρει την μνήμη της εικόνας του όλου, παραμένει όμως ως καταγραφή του ελάχιστου καθώς αποφεύγει την φλυαρία της αφήγησης, αφουγκράζεται τη σιωπή και την ποίηση του non finito. Αποτελεί υπαινιγμό, αλληγορία, και σύμβολο παίζοντας ανάμεσα στην φαντασία και το άρρητο. Με αυτή την έννοια το θραύσμα είναι το έργο, η καταγωγή κι ο γενεσιουργός πυρήνας του, καταγράφοντας συγχρόνως την μόνιμη αδυναμία της ιδέας να μεταφερθεί αυτούσια σε ύλη. Η ιδέα μέσω του θραύσματος παραμένει σπάραγμα, αποσπασματική υπενθύμιση του όλου προσδίδοντας στην εικόνα μια αινιγματική διάσταση. Το θραύσμα, θέτοντας το αίνιγμα, «ούτε λέγει, ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει». Εκ φύσεως διαπραγματεύεται την ιδέα του αμείλικτου χρόνου, της απώλειας, της ανάμνησης, της καταστροφής. Η ίδια η μνήμη που υπαινίσσεται το θραύσμα λειτουργεί κι αυτή με αποσπασματικό χαρακτήρα. Μέσα από τις επικαθήσεις των αναμνήσεων οι μηχανισμοί της μνήμης θρυμματίζουν την εικόνα του συνόλου, καταργούν τις άχρηστες πληροφορίες κι επιτρέπουν να αναδυθούν στην επιφάνεια μόνον τα θραύσματα που εμπεριέχουν το ουσιώδες. Πολιτισμικά ζούμε μέσα από τα ίχνη του παρελθόντος, έχουμε στις αποσκευές μας μνήμες-θραύσματα συσσωρευμένων εικόνων παλαιότερων πολιτισμών που διαρκώς αναπλάθονται κι ανασυντίθενται κάθε φορά σε μια καινούρια πρόταση.

Για τον Θανάση Δάπη ο επιμελητής αναφέρει:

Χωρίς να χάσει καθόλου την αθωότητα της παιδικής γραφής και σκέψης, ο Δάπης επιχειρεί με μορφοπλαστικό όπλο την ανεπιτήδευτη ενστικτώδη γραφή μια καινούργια αφηρημένη διήγηση που τείνει να εισάγει στο έργο του πολλαπλές αναγνώσεις. Το χρώμα, το σχέδιο, η σύνθεση πρωταγωνιστούν. Ο Δάπης πίσω από κάθε σχέδιο που διατυπώνει εφευρίσκει ένα προσωπικό εικαστικό αλφάβητο μέσα από σύμβολα, κώδικες και έννοιες που εισάγονται σε κάθε έργο προκαλώντας έτσι το θεατή να ψηλαφίσει την σκέψη του. Ιχνηλατεί λιτά, σύμβολα αρχετυπικά όπως τον ήλιο και την σελήνη, το σπίτι και το δέντρο, το μήλο και το φίδι, λουλούδια και ζωάκια δημιουργώντας υπαινιγμούς κι αλληγορίες. Από την άλλη πλευρά εκφράζει συναισθήματα, καταστάσεις, καιρικά φαινόμενα, την συνύπαρξη του καλού με το κακό, την ζωή και τον θάνατο με χρώματα, πρόσωπα, σχήματα και γράμματα. Τα ίδια τα χρώματα του είναι καθαρά, αγνά χρησιμοποιούνται κι αυτά ως σύμβολα υπηρετώντας την γοητεία και την δυναμική της πρωτόλειας γραφής. Η τέχνη του Θανάση Δάπη κρατά αναλλοίωτη μέσα της τη χαρά της ζωής κερδίζοντας το στοίχημα του χαμένου νοήματος της απλότητας ενώ παράλληλα κρατά ολοζώντανο το πρωτογενές συναίσθημα του ενθουσιασμού της ανακάλυψης του κόσμου όταν ήμασταν παιδιά.

Απόσπασμα από το κείμενο του Ευθύμη Λαζόγκα για την έκθεση

 

CONTACT – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

https://lolanikolaou.com/

http://lolanikolaougallery.blogspot.gr

 

lazongas  dapis

Leave your comments

Post comment as a guest

0
terms and conditions.

Comments